Dag 1: Corona-proof

Na de eerste Corona-golf moest ik er even tussenuit. Zoals zo velen denk ik.

Ik had net mijn regionale Capitool gidsen bekeken en Gelderland sprak me direct aan, meer concreet Het Nationaal Park De Hoge Veluwe. Ik nam me voor om tenminste 7 dagen te blijven.

Ik zocht wat informatie op en kwam te weten dat het onmogelijk is om te reserveren voor de natuurcamping, net wat ik zocht dus. Het kwam met een kost want de camping bevond zich binnen het domein, dus een geldig ticket voor het park kwam bovenop de nachtprijs.

Even de naakte gegevens:

  1. tentje (grootte speelt geen rol) €7
  2. toegang park (voetganger) €10
  3. parking €4

Al gauw vond ik dat je ook Beschermerskaart kon kopen (€40) en hiermee was ik tot eind 2020 vrij om te komen en te gaan (inclusief parking) en als extraatje 10% korting in de winkel en restaurant.

Nu voor 2021 is de prijs opgedreven en hebben ze de term “beschermer” laten vallen.

Tot daar de cijfertjes.

Door Corona moest de kaart online besteld worden. Dat heb ik dan ook gedaan alleen … wou het systeem mijn postcode niet aanvaarden. Een korte mail met het park gaf me de suggestie om de postcode van het park te gebruiken, die werkt altijd. Zo gezegd, zo gedaan. Tot ik er achterkwam dat de buurtbewoners (waar ik met dit truckje dus bijhoorde) een ferme korting kregen. Om niet in de problemen te komen heb ik dan maar een gift van €11 bijgestort zodat het totaal gelijk kwam.

Ik had mijn auto omgevormd tot mini-camper (for the worst case) en vertrok richting Arnhem. De route verliep erg vlot. Ik maakte gebruik van Waze en dit was meteen een test hoeveel JIM-data ik zou gebruikt hebben na op mijn bestemming te zijn aangekomen. Wat bleek, ik had 45 MB verbruikt. Dus mijn ritje had me dus nog geen halve euro gekost. Wat een schijntje… 🙂

Ik kwam de wachtrij oprijden en toonde aan de portier mijn papieren. Ik had alsnog een kaart nodig, dus mocht ik voor de uitzondering doorrijden naar de centrale administratie.

Ik parkeerde mijn auto op de parking en ging naar binnen. Ik toonde de papieren en blijkbaar was het online gedeelde niet volledig. (Zie CAMRA lidmaatschap) Mijn gegevens werden nagekeken en gecorrigeerd want ik woonde niet in Arnhem. Er werd een webcam-foto gemaakt en toen verdween de dame naar de printer die mijn lidkaart moest uitspuwen. Toen ze terug kwam zag ze plots dat ik te weinig had betaald en bijna terug naar af moest. Toen ik wees dat ik een donatie had betaald was het dan toch in orde. Ze had als deelgemeente Koolkerke gekozen bij mijn postcode 8000, dat voor mij wel voldeed. Zolang het maar in mijn brievenbus terechtkomt.

Ik stapte met trots terug in mijn wagen en reed terug richting uitgang om te parkeren wat niet zo evident was om een bocht van meer dan 120 graden te maken. Ik zette me ergens op een rustig plekje en nam mijn tent en spullen mee.

Ik toonde mijn nieuwbakken lidkaart aan de portier en ging de camping op. Er was niet direct een receptie of dergelijke te vinden dus vroeg ik wat rond. Ik mocht zelf mijn plaatsje uitzoeken … mits de corona-regels na te leven en enkele meters ruimte te laten tussen de tenten. Was ik sowiezo van plan.

Een groep jongeren was aan het inpakken en ik wachtte even tot ze weg waren om me op hun stekje mezelf te ankeren.

Intussen haalde ik de rest uit mijn auto en dropte alles voor mijn tent. Daarna verkende ik de camping. Het zag er allemaal erg verzorgd en modern uit.

Er waren kluisjes met waarborg met ingebouwd een stopcontactje en USB-poort. Er waren voldoende douches (met muntenautomaat) en wcs voorhanden.